На пачатку восені вяскоўцы па наяўнасці сена і саломы ў стажках і пунях, па колькасці буракоў у склепе вырашаюць, колькі галоў жывёлы трымаць наступнай зімой альбо наогул прадаць адзіную кароўку. Пакідаюць кароў на падворку менавіта там, дзе мясцовае сельгаспрадпрыемства дапамае ўладальнікам дамашніх ферм у нарыхтоўцы кармоў...

Споры между владельцами коров, сдающими продукцию с подворья на молокозаводы, и лаборантами, определяющими его жирность, нередко переходят в горячие конфликты. Ведь каждая из сторон отстаивает свою правду. «Знаю, что сдала молоко одинаковое. Но 25 мая анализ показал 1,2% жирности, а 26-го – 3,9%», – написала в редакцию жительница деревни Головчицы Россонского района Л. Выход из ситуации она видит уж если не в покупке индивидуального «жиромера», то в оснащении им лаборатории хозяйства...

У Аршанскім раёне імкнуцца арганізаваць збор малака такім чынам, каб дайсці да кожнага гаспадара, дзе трымаюць карову. Вяскоўцаў інфармуюць, што закупачная цана на малако прыватнікаў не зніжана, застаецца на леташнім узроўні: 665 рублёў за кілаграм плюс бюджэтная надбаўка 75 рублёў за кг (праўда, з яе выплатай запазняюцца). Па выніках мінулага года відаць, што колькасць буйной рагатай жывёлы ў хлявах вяскоўцаў няўхільна змяншаецца. Таму ўлада на месцах шукае адказ на пытанне: што рабіць, каб вяскоўцы ўсё ж трымаліся за карову? Намагалася знайсці яго сярод жыхароў Смальянскага сельскага Савета і я. Старшыня сельсавета Галіна Карпушонак расказала, што летась гападары прадалі 703 тоны малака – на 60 больш, чым пазалетась. Людзі тут не спяшаюцца збыць кароў. Сельгасвытворчасць сканцэнтравана ў вёсцы Смальяны, дзе пражываюць 1500 жыхароў, значная частка іх – працаздольныя. Сельгаспрадпрыемства «Смальяны» – адзінае на тэрыторыі і эканамічна няўстойлівае: заробкі невысокія, працоўных месц мала...