Сённяшняй ноччу тысячы людзей адзначылі адно з самых любімых народных святаў – Купалле. Сотні вогнішчаў асвятлялі неба ў ваколіцах населеных пунктаў Віцебшчыны.
Так ужо гістарычна склалася, што Беларусь з’яўляецца ці не адзінай краінай у Еўропе, дзе рэлігійныя і народныя святы шырока адзначаюцца двойчы: па новым, грыгарыянскім, і старым, юліянскім, календары. Так што, у прыватнасці, на Купалле ў беларусаў ёсць дзве магчымасці загадаць жаданні – у ноч з 23 на 24 чэрвеня і з 6 на 7 ліпеня.
Гэтыя фотаздымкі мы зрабілі ў ваколіцах музея-сядзібы Іллі Рэпіна «Здраўнёва», дзе Купалле спраўлялі па грыгарыянскім календары. Як сказаў дырэктар музея Аляксей Сухарукаў, маглі б арганізаваць свята і па старым стылі, але не вытрымалі б канкурэнцыі з гарадскім пасёлкам Руба, дзе традыцыйна купаляць 6 ліпеня і куды збіраюцца людзі з усяго наваколля. У «Здраўнёве» ж святкавалі Купалле ўпершыню. Толькі некалькі гадоў назад латышская дыяспара адзначала тут Ліго (народнае свята, аналагічнае беларускаму Купаллю).
Навучэнцы Віцебскага вучылішча мастацтваў з аддзялення рэжысуры абрадавых святаў прадставілі тэатралізаваную пастаноўку. Галоўным рэжысёрам была Вольга Сяргеева, гэта яе дыпломная работа. Вольга вучыцца завочна, працуе ў Гарадскім цэнтры культуры, дзе кіруе дзіцячым гуртком эстраднага вакалу.
Усе чакалі купальскага агню. І нарэшце полымя зашугала ў неба. Вакол яго вадзілі карагоды, спявалі песні, некаторыя ўдзельнікі свята кідалі ў агонь запіскі са сваімі пажаданнямі. А потым дзяўчаты пайшлі да вады, каб запусціць вянкі. І хуткаплынная Дзвіна іх падхапіла.
Галоўнае, каб кожны з вянкоў прыбіўся да таго берага, які наваражыла дзявочае сэрца.