Чэрвень для вёскі Пераброддзе Міёрскага раёна, размешчанай паміж азёрамі Абстэрна і Набіста, прайшоў пад знакам дзвюх адметных падзей. У пачатку месяца Прэзідэнт краіны зацвердзіў яе геральдычную сімволіку. А 26-27 чэрвеня герб і сцяг самай «тытулаванай» вёскі Беларусі сталі атрыбутамі трэцяга фестывалю песні і фальклору «Перабродская зорка», які па праву можна лічыць візітоўкай гэтай мясцовасці.

Фестываль сабраў сваіх удзельнікаў у дзесятую пятніцу пасля Вялікадня. Па мясцовых паданнях даўней на Дзесятку ў Пераброддзе сцякаліся паломнікі з усёй акругі на грандыёзны фэст. Наладжваўся ён у гонар вяртання ў мясцовы храм іконы святой Велікамучаніцы Параскевы Пятніцкай. З гэтага года ўзноўлена ранейшая традыцыя на Дзесятку праводзіць святочную літургію і хрэсны ход з іконай вакол царквы. А потым святое набажэнства паступова перацякло ў свецкае свята, якое таксама мае глыбокі духоўны змест.
Адкрываючы фестываль, старшыня Перабродскага сельвыканкама Галіна Паўлоўская адзначыла, што вёска здаўна славілася не толькі сваімі краявідамі, але і слыннымі музыкамі і спевакамі. Народжаныя ў гэтым куточку з малаком маці ўбіралі ў сябе ўсё хараство песні. Фестываль – любімае дзецішча вяскоўцаў, у якое яны ўкладваюць душу. Менавіта дзякуючы гэтым людзям захоўваюцца мясцовыя культурныя традыцыі і набыткі.
Госці з Мінска, якія ўпершыню прыехалі ў Пераброддзе, адразу пераканаліся, што пераадолелі сотні кіламетраў недарэмна. Іх уразіла, з якім імпэтам і настойлівасцю ў вёсцы адраджаецца культурная спадчына! Мінчане прывезлі прывітанне ад упраўлення культуры Мінгарвыканкама, перадалі больш за сотню экземпляраў кніг у школьную бібліятэку і пажадалі, каб у будучым з’явіліся кнігі і пра славуты перабродскі край.
Цяпер на тэрыторыі сельсавета пражываюць 8 ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны. Адзін з гэтых паважаных людзей – Сцяпан Пятровіч Петракевіч – завітаў на свята. Раённы ваенны камісар Сяргей Жабёнак уручыў яму юбілейны медаль у гонар 65-годдзя вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. 312 жыхароў Пераброддзя і навакольных вёсак не вярнуліся з вайны. Удзельнікі фестывалю ўсклалі вянок да помніка героям і ўшанавалі іх памяць хвілінай маўчання.
Пасля водна-спартыўнага свята Нептуна, якое адбывалася на возеры Абстэрна, пачаўся канцэрт артыстаў мастацкай самадзейнасці. Першым сваю творчасць прадставіў калектыў «Адзола» з пасёлка Вішкі ў Латвіі (супрацоўніцтва паміж Рыжскім валасным саветам і Перабродскім сельскім Саветам дэпутатаў доўжыцца ўжо некалькі гадоў). Народныя латышскія песні і мелодыі спадабаліся гледачам. Шмат станоўчых эмоцый падарылі ім і члены беларускай суполкі «Уздым» з Даўгаўпілса, а таксама ансамбль народнай музыкі і песні «Жытніца» з Магілёўшчыны. І гаспадары – артысты мастацкай самадзейнасці Перабродскага сельскага клуба – былі на вышыні. «Сваіх» публіка асабліва шчодра ўзнагароджвала апладысментамі.
А ў цэнтры вёскі раскінуўся «Горад майстроў», дзе добра адчуваўся каларыт даўнішняга кірмашу. Тут размясціўся вернісаж мастакоў, можна было набыць ганчарныя вырабы, саламяныя пано, лялькі з анучак, вышыванкі, саматканыя дываны і г. д. Мясцовыя гаспадыні прапаноўвалі гасцям свае кулінарныя «шэдэўры».
Твары дарослых і дзяцей свяціліся ўсмешкамі. А вось некаторыя прадстаўнікі старэйшага пакалення ўпотай выціралі слёзы. Л. Марковіч беражліва захоўвае пасведчанне былой удзельніцы славутага Перабродскага хору, якім 40 гадоў кіраваў Аляксандр Сяліцкі. Фестываль абудзіў у Любові Фёдараўны ўспаміны аб мінулым, калі шматлюднае Пераброддзе гуло песнямі і музыкай. «Якое цудоўнае ў нас свята, не магу нацешыцца. Такая аддушына, такая радасць! У гэтыя дні нават усе мае балячкі перасталі непакоіць,» – дзялілася ўражаннямі жанчына.
Яна, як і іншыя жыхары вёскі, упэўнена: нішто не перашкодзіць «Перабродскай зорцы» гарэць ярка. І ў наступным годзе на Дзесятку ў Пераброддзі зноў будзе фэст!

Наталія Крук, Міёры.