Старонка для падлеткаў i моладзiО работе милиции

Что советуют медикиНовости спорта

Криминал и происшествия

Новости Витебщины

Тематические страницы

Читателям

Чтобы улучшить связь с читателями, «Народнае слова» открывает виртуальную «жалобную книгу». На нашем сайте вы можете оставить свое замечание по любому поводу.

Календарь материалов

Архив новостей

Архив новостей по месяцам

Опрос сайта

Новости Беларуси

Информация о подписке

Подписка на "Народнаe слова" принимается во всех отделениях почтовой связи Витебской области с любого месяца!

Друзья, не забывайте вовремя продлевать подписку на «Народнае слова». Для этого загляните в удобное время в ближайшее отделение почтовой связи или обратитесь к своему почтальону. Дружба и общение с «Народным словам» - правильный выбор!

Реклама на сайте

Нядаўна займеў завядзёнку: дзе ні бываю, па магчымасці стараюся наведаць мясцовы музей. Таму што ў кожнай экспазіцыі абавязкова знойдзецца экспанат, які прыцягне ўвагу і пра многае маўкліва паведаміць.
Прызнацца, не чакаў, што ў Талачынскім гісторыка-краязнаўчым музеі падобных экспанатаў будзе так многа. У першую чаргу тут багатая калекцыя старажытных рэчаў, пачынаючы ажно ад IV стагоддзя да нашай эры. І ўсё дзякуючы археалагічным раскопкам, якія праводзіліся пераважна ў Друцку – сталіцы слыннага сярэднявечнага княства. Тут і фрагменты караляў, прывезеныя ў свой час з Візантыі, Егіпта, Кітая. І грэбень для валасоў, зроблены з самшытавага дрэва, што расце ў Прычарнамор’і. І шкляныя бранзалеты мясцовай вытворчасці, а таксама скроневыя кольцы з бронзы і медзі (дарэчы, каб адрозніцца ад прадстаўніц іншых плямёнаў, крывічанкі насілі два кальцы на левай скроні і тры – на правай). Багата наканечнікаў стрэл, якімі карысталіся сярэднявечныя ваяры і паляўнічыя. Сярод зброі таго часу прадстаўлена і маленькая сякерка для хлопчыкаў. Такія выкарыстоўваліся пры абучэнні маладога пакалення баявому майстэрству, а потым многія, пасталеўшы, насілі іх у якасці амулета.
Частка экспазіцыі сфарміравана з дапамогай жыхароў раёна. У прыватнасці, калі ў 1986 годзе ў цэнтры Талачына пракладвалі газаправод, у траншэі каля манастырскага будынка, дзе начаваў Напалеон, юнак знайшоў пісталет, зроблены майстрам з французскага горада Ліён. Магчыма, змарнелы адступленнем афіцэр імператарскай арміі ў роспачы кінуў яго з-за адсутнасці пораху. А можа, уладальнік зброі проста памёр ад голаду і холаду снежнай лістападаўскай ноччу 1812 года. Час ад часу жыхары Талачына прыносяць у музей жмені куль таго часу, якія знаходзяць на берагах ракі Друць...
А вось адзін экспанат (на здымку) з ліку побытавых рэчаў сярэдзіны ХІХ – пачатку ХХ стагоддзя прымусіў карэспандэнтаў «НС» паламаць галаву. Мы ніяк не маглі даўмецца, як і для чаго мог выкарыстоўвацца важкі металічны прадмет у форме жука даўжынёй каля 30 сантыметраў. Адзінае, што падалося слушным, – гэтай штукай ёмка калоць арэхі...
Нарэшце нам растлумачылі, што гэтая рэч называецца «халоп» і з яе дапамогай раней здымалі боты. І сапраўды, усё проста: адной нагой становішся на спіну «жука», а бот на другой назе абцасам устаўляеш паміж «вусоў». Металічнага «халопа» перадаў у музей жыхар вёскі Рацава. «Жук» быў знойдзены на тэрыторыі былога маёнтка графаў Замойскіх-Тышкевічаў. Сваю назву гэтае прыстасаванне атрымала толькі па адной прычыне: як вядома з гісторыі, у мінулыя часы абутак панам абавязкова здымалі слугі пры маёнтку, альбо халопы. Мода на «халопа» прыйшла да нас з Еўропы. Верагодна, першымі гэты выраб пачалі выкарыстоўваць найбольш прагрэсіўныя і дэмакратычныя паны, якім было сорамна, каб іх абутак здымалі людзі. Пазней зручнасць маўклівага «халопа» ацанілі мяшчане і багацейшыя сяляне. Ды і цяпер, пэўна, «халопы» маглі быць запатрабаванымі, асабліва пажылымі людзьмі, якім цяжка здымаць абутак сагнуўшыся.

17.12.2009

Просмотров: 1324

Рейтинг материала:

Вернуться к выбору материалов рубрики:

Другие новости данной темы:

Жыхарка вёскі Зубава Аршанскага раёна Кацярына Фомчанка здавён мае хобі – збіраць артэфакты, якія сведчаць аб гісторыі і знакамітых людзях роднага краю. Да пенсіі яна працавала дырэктарам мясцовай школы і ўсяляк спрыяла папаўненню экспазіцыі та ...

Калі едзеш з Віцебска ў Мінск, каля вёскі Ржаўка Бешанковіцкага раёна можна ўбачыць закінуты цагляны дом з гаспадарчай пабудовай. Стаіць ён метрах у дваццаці ад дарогі і міжволі прыцягвае ўвагу праезджых. Па словах старэйшыны Ржаўкі Уладзіміра Дашкевіча ...

Талачынскі раён можна назваць своеасаблівым «шаўковым шляхам» Віцебшчыны. Спрадвек тут праходзіла бойкая дарога, што звязвала ўсход і захад Еўропы. Але па ёй праязджалі не толькі гандляры. Прыбышоў з нядобрымі намерамі таксама хапала. Самым в ...

Згодна з «Энцыклапедыяй гісторыі Беларусі», слова «вярста» мае два сэнсы. Гэта даўняя адзінка вымярэння даўжыні (адлегласці) у сістэме мер Вялікага княства Літоўскага. Яна раўнялася прыблізна 1554,6 м. У ХIХ-ХХ стагоддзях пачала выкарыстоўвацца руская в ...